31 . ايمان [ الايمان ] عقيده به خدا إِنَّ الَّذِينَ قالُوا رَبُّنَا اللَّهُ ثُمَّ اسْتَقامُوا فَلا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ . « 1 » آنان كه خداوند جهان را آفرينندهء خود بدانند و به ربوبيتش اعتراف كنند و بر گفتهء خويش پايدار و ثابت باشند هرگز دچار هراس و اندوه نميشوند . عن ابى عبد اللَّه ( ع ) قال في قوله تعالى : « فَقَدِ اسْتَمْسَكَ بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقى . » قال : هى الايمان باللَّه وحده لا شريك له . « 2 » امام صادق ( ع ) رشتهء مطمئن و ناگسستنى را كه در قرآن آمده ايمان به يگانگى خداوند بزرگ تفسير فرموده است . سألت ابا عبد اللَّه ( ع ) عن قوله عزّ و جلّ : « هُوَ الَّذِي أَنْزَلَ السَّكِينَةَ فِي قُلُوبِ الْمُؤْمِنِينَ . » قال : هو الايمان . قال قلت : « وَ أَيَّدَهُمْ بِرُوحٍ مِنْهُ . » قال : هو الايمان . و عن قوله :

--> ( 1 ) سورهء 46 آيهء 13 ( 2 ) كافى جلد 2 صفحهء 14